La Cala de Mijas is vandaag een geliefde badplaats, maar achter de boulevard en de chiringuitos schuilt een rijke geschiedenis van vissers, wachttorens en piratenverdediging. Van een handvol vissershuizen onder een 18e-eeuwse verdedigingstoren tot het bruisende kustdorp van nu: dit is het verhaal van La Cala de Mijas, van haar oorsprong tot de toeristische boom van de twintigste eeuw.

Het Spaanse woord cala betekent baai of inham, een beschutte plek waar vissers hun boten op het strand konden trekken. Precies dat was La Cala de Mijas eeuwenlang: een kleine, witgekalkte nederzetting van vissers en boeren, behorend tot de gemeente Mijas, waarvan het oude bergdorp Mijas Pueblo hoog in de Sierra ligt. Terwijl Mijas Pueblo zich uit veiligheid landinwaarts terugtrok, bleef de kust dunbevolkt en kwetsbaar.
De kustvlakte werd gebruikt voor landbouw en visserij, maar permanente bewoning aan zee was lange tijd riskant. Pas met de bouw van verdedigingstorens en, veel later, de komst van het toerisme groeide La Cala uit tot het levendige dorp dat het nu is. Wil je het hedendaagse dorp ontdekken, lees dan onze gids over het strand en dorp van La Cala de Mijas.
De grootste dreiging aan deze kust kwam eeuwenlang van zee: Noord-Afrikaanse (Barbarijse) piraten overvielen dorpen, roofden vee en voerden inwoners af als slaven. Om de kust te beschermen liet de Spaanse kroon vanaf de 16e eeuw een keten van wachttorens (torres vigía) bouwen langs de hele kust van Málaga. De torens van Mijas maakten deel uit van dit systeem en waarschuwden de garnizoenen van Fuengirola, Benalmádena en Marbella bij naderend gevaar.
Bij La Cala staan meerdere historische torens. De Torre de Calaburras en de Torre de Calahonda werden rond 1575 voltooid, en de Torre Nueva (ook 'Penta Peseta' genoemd) dateert uit de 16e eeuw. De torens werkten met vuur- en rooksignalen: rook overdag, vuur 's nachts, zichtbaar van toren tot toren. Later werden ze bewapend met kanonnen en werden het echte artillerieposten. Een volledig overzicht van de torens vind je bij het officiële toerismebureau van Mijas.
De bekendste toren van het dorp is de Torreón de La Cala, ook wel de Torre de la Batería of de oude toren van Cala del Moral genoemd, gebouwd in 1773. Deze robuuste 18e-eeuwse toren torent boven het strand uit en is het symbool van La Cala geworden, 's zomers vormt hij het decor voor avondconcerten en feesten.
De toren is zorgvuldig gerestaureerd en huisvest nu het Centro de Interpretación de las Torres Vigía (Interpretatiecentrum van de Wachttorens), onderdeel van het Historisch-Etnologisch Museum van Mijas. Binnen ontdek je hoe het torensysteem werkte, het visserijverleden van La Cala en het verhaal van de landing van generaal Torrijos. De toegang is laagdrempelig (circa € 2, op maandag gratis) en de openingstijden variëren per seizoen, in de zomer 's avonds, de rest van het jaar overdag. Controleer actuele tijden via de Diputación de Málaga.
Een van de dramatischste gebeurtenissen aan deze kust speelde zich af in december 1831. De liberale generaal José María de Torrijos landde met een kleine groep volgelingen op de stranden van Mijas Costa, in de hoop een opstand te ontketenen tegen het absolutistische bewind van koning Ferdinand VII. Het was een val: verraden en omsingeld werd Torrijos gevangengenomen.
Samen met 48 metgezellen werd hij op 11 december 1831 zonder proces gefusilleerd op het strand van San Andrés in Málaga. De executie maakte van Torrijos een martelaar van de Spaanse liberale beweging, het beroemde schilderij van Antonio Gisbert vereeuwigde het tafereel en hangt in het Prado. Het Torenmuseum van La Cala vertelt dit stukje nationale geschiedenis dat zich letterlijk voor de kust van het dorp afspeelde.
Tot diep in de twintigste eeuw leefde La Cala van de zee. Vissers gebruikten traditionele houten boten zoals de jábega (een platbodem die met de hand het strand op werd getrokken), de traíña en de sardinal, elk met hun eigen netten en vistechniek. Bij dageraad voeren ze uit; bij terugkomst trok het hele dorp mee aan de netten, een gemeenschapsritueel dat generaties lang het ritme van het dorp bepaalde.
Uit deze traditie komt het bekendste gerecht van de Costa del Sol voort: de espeto de sardinas, sardines aan een rietstok geregen en boven gloeiend hout gegrild op het strand, vaak in een oude vissersboot gevuld met zand. Die smaak proef je vandaag nog in de chiringuitos langs de boulevard. Lees meer over de lokale keuken in onze gids over eten en drinken in Mijas.
De grote omslag kwam met de Spaanse toeristische boom van de jaren zestig. De Costa del Sol veranderde in korte tijd van een arme kuststreek in een internationale vakantiebestemming. Waar eens vissersnetten te drogen hingen, verrezen appartementen, hotels en urbanisaties. La Cala de Mijas groeide mee, maar behield, anders dan veel buurplaatsen, een herkenbaar dorpshart rond de oude toren.
Vanaf de jaren tachtig en negentig vestigde zich een grote internationale gemeenschap, met name Britten en Scandinaviërs, gevolgd door Nederlanders, Belgen en Duitsers. Vandaag telt La Cala de Mijas zo'n 10.000 inwoners en is het een van de meest gewilde woon- en vakantiegebieden van de kust, onder meer dankzij nieuwbouw zoals Coral Mijas Residencial in het naastgelegen Riviera del Sol.
De geschiedenis leeft door in de tradities van het dorp. Elk jaar vanaf eind juli viert La Cala haar feria: een week vol Andalusische muziek, dans, sevillanas, tapas en lokale wijn rond de oude toren, ter ere van de patroonheilige. Het is het moment waarop het internationale en het Spaanse La Cala samenkomen op één plein.
In 2015 werd de kustpromenade uitgebreid met een senda litoral, een houten kustpad dat onderdeel is van de Senda Litoral van Málaga en kilometers langs de zee voert. Zo verbindt het dorp zijn maritieme verleden met een modern, wandelbaar heden. Wie de bredere regio en haar geschiedenis wil begrijpen, kan ook onze gids over de geschiedenis van Mijas lezen.
Korte tijdlijn: 16e eeuw, bouw van de wachttorens Calaburras, Calahonda en Torre Nueva tegen piraten · 1773, bouw van de Torreón de La Cala (de huidige museumtoren) · 1831, landing en executie van generaal Torrijos · jaren 1960, start van de toeristische boom · 2015, opening van de senda litoral · vandaag, circa 10.000 inwoners en een internationale gemeenschap.
Het Torenmuseum (Centro de Interpretación de las Torres Vigía) ligt direct aan het strand, midden in het dorp en op slechts enkele minuten van Coral Mijas Stay. Het is een ideale, korte culturele stop tijdens een stranddag. Combineer een bezoek met een wandeling over de boulevard en een espeto bij een chiringuito om het verleden van het dorp echt te proeven.
La Cala bestaat al eeuwen als vissers- en landbouwnederzetting. De oudste wachttorens dateren uit de 16e eeuw en de markante Torreón de La Cala uit 1773. Als toeristische badplaats groeide het dorp pas vanaf de jaren zestig van de twintigste eeuw.
'Cala' is Spaans voor baai of inham, een beschutte plek waar vissers hun boten op het strand trokken. 'De Mijas' verwijst naar de gemeente Mijas, waartoe het dorp behoort.
Ja. De Torreón de La Cala huisvest het Centro de Interpretación de las Torres Vigía, onderdeel van het museum van Mijas. De toegang is ongeveer € 2 (op maandag gratis) en de openingstijden variëren per seizoen. Controleer de actuele tijden vooraf.
De torens werden vanaf de 16e eeuw gebouwd om de kust te verdedigen tegen Noord-Afrikaanse piraten. Met rook- en vuursignalen waarschuwden ze de garnizoenen van Fuengirola, Benalmádena en Marbella; later werden ze bewapend met kanonnen.
José María de Torrijos was een Spaanse liberale generaal die in december 1831 op de kust van Mijas landde om in opstand te komen tegen koning Ferdinand VII. Hij werd verraden, gevangengenomen en op 11 december 1831 in Málaga gefusilleerd.
Het toerisme kwam op gang met de Spaanse toeristische boom van de jaren zestig, toen de Costa del Sol uitgroeide tot internationale vakantiebestemming. Sindsdien is La Cala uitgegroeid tot een dorp met circa 10.000 inwoners.
Op zoek naar een verblijf in Riviera del Sol? Bekijk de penthouse van Coral Mijas Stay